Als kind borduurde ik regelmatig. Ik kwam vorig jaar nog een werkje tegen dat ik ooit had gemaakt voor mijn oma. Blijkbaar maakte ik toen dus zelfs cadeaus. Op een dag raakte ik de liefde voor borduren kwijt, maar inmiddels heb ik die liefde weer helemaal herontdekt.

Borduren was leuk, totdat…

Zoals ik al schreef, borduurde ik als kind al. Ik herinner me ook dat ik dat leuk vond. Ik weet dat ik ook toen ik studeerde nog regelmatig naald en draad pakte, maar ergens in de periode dat ik aan het werk ging, ging ik steeds minder borduren.

Ik begon in 2006 met een allerschattigst schilderijtje van een zoenend jongetje en meisje. Ik vond het zó leuk! In 2012 verhuisde het mee van mijn ouderlijk huis naar mijn eigen appartement, maar ik deed er weinig meer mee.

Heel af en toe pakte ik het pakket er nog eens bij, want dan wilde ik het toch afmaken. Maar borduren was blijkbaar niet meer leuk. Zéker niet toen ik alleen nog een heleboel stiksteekjes moest.

Borduren is toch wel heel erg leuk!

Vorig jaar zag ik op Instagram allerlei mensen borduren. Toen begon het bij mij ook te kriebelen. Ik had al járen (ik gok ook al sinds 2006) een ABC liggen dat ik graag wilde maken. Maar dan moest ik van mezelf eerst dat leuke schilderijtje van dat kussende paartje afmaken. En je raadt het al: daar had ik geen zin in, want stiksteken.

Toch wilde ik zó graag borduren dat ik het pakket er weer bij pakte. Niet veel later was het schilderijtje af. En ondanks dat ik alleen nog maar met stiksteken bezig was, merkte ik hoe leuk ik dit vond. Ik herontdekte mijn liefde voor borduren.

Het schilderijtje staat inmiddels als pronkstuk in huis, maar daar bleef het niet bij. Ik bestelde het ene na het andere borduurpakket (en werk nu dus ook aan allerlei pakketten tegelijk) en borduurde het afgelopen jaar heel wat kaartjes. We kunnen rustig stellen dat ik de liefde voor borduren weer helemaal terug heb gevonden. En daarom zul je hier regelmatig wat plaatjes zien van mijn borduurvorderingen.