Inhoud van het boek

Zeventien jaar lang werkte Diederik de Geus bij de politie. Op straat en achter diverse voordeuren maakte hij heel veel mee. Hij gaf zijn ziel en zaligheid én zijn gezondheid. Hij viel uit met PTSS. In ‘Niets is wat het lijkt’ beschrijft hij een aantal opvallende zaken. Van een suïcidepoging tot ‘ouderwets boeven vangen’ en van een achtervolging in de auto tot een achtervolging door een moddersloot.

Mijn mening

Mooie verhalen die raken
Diederik de Geus vertelt in ‘Niets is wat het lijkt’ heel eerlijk wat hij bij de politie heeft meegemaakt. Hij deelt de feiten én deelt wat de zaken met hem hebben gedaan. Door het boek heen voel je hoe de zaken hem raken en sommige zaken raakten mij ook. Je voelt de wanhoop van mensen, maar ook de machteloosheid die De Geus ervaart als hulpverlener bij sommige situaties.

Ik miste ‘iets’
En toch, ondanks dat de verhalen raken, miste ik ‘iets’. Het boek gaf me niet het gevoel dat ik achter elkaar door wilde lezen. Daarnaast had ik soms het gevoel dat De Geus zichzelf aan het ‘verdedigen’ was, alsof hij wilde verklaren waarom hij PTSS heeft opgelopen. Het voelde bijna als een excuus, terwijl excuus wel het laatste is wat nodig is. PTSS is een ziekte waarvoor je je niet hoeft te verontschuldigen.

Conclusie
In ‘Niets is wat het lijkt’ vertelt Diederik de Geus over zijn jaren bij de politie. Het zijn verhalen van suïcidepogingen tot ‘ouderwets boeven vangen’.

De verhalen in dit boek raken en laten een mooi beeld zien van het veelzijdige politiewerk. Maar hoewel de verhalen me raakten, miste ik ook ‘iets’. Moeilijk te omschrijven, maar het boek zette me niet aan tot achter elkaar doorlezen. Al met al een boek dat een mooi inkijkje geeft in het politiewerk, maar dat niet de spanning geeft die je misschien zou verwachten.
⭐️⭐️⭐️

Meer informatie over Niets is wat het lijkt

Boekgegevens
Titel: Niets is wat het lijkt
Auteur: Diederik de Geus
Uitgeverij: Alfabet Uitgevers
Genre: Non-fictie
Pagina’s: 288