Afgelopen dinsdag (22 juli) ging ik een dagje boekshoppen in Rotterdam. Het werd een dag met lang wachten op eten, brandalarm in de boekhandel en dus een ontruiming, maar vooral een dag van heel veel boeken. Lees en kijk je mee?

Waarom ik naar Donner ‘moest’

De vaste lezers van mijn blog weten dat ik dit jaar ’12 maanden – 12 boekhandels’ doe. Ik bezoek dus elke maand een boekhandel. Maar deze telde daar niet voor mee. Ik vind het leuk om één of twee keer per jaar met mijn zusje een boekhandel onveilig te maken. Dat is echter niet zo eenvoudig, want mijn zusje leest alleen Engels en ik lees Nederlands, dus we moeten dan naar een winkel waar zowel het aanbod Nederlandse als Engelse boeken groot is. Donner in Rotterdam werd heel vaak getipt toen ik op Instagram vroeg naar een boekhandel waar we samen heen zouden kunnen.
Dus werd de bestemming van dit dagje uit Rotterdam. En ik besloot dat ik in deze boekhandel mijn boekenbonnen uit ging geven, maar dat hij niet mee zou tellen als boekhandel zeven van twaalf. Dit was een ‘los’ bezoekje.

Eerst ‘even’ wat eten

Je moet weten: ik kom uit een heel klein dorp. Met de auto naar Rotterdam durf ik niet, dus het avontuur begon al met de treinreis. Deze dorpeling stapte weer eens in een trein. Dat was onderdeel van de belevenis, hadden mijn zusje en ik besloten.
Eenmaal aangekomen in Rotterdam was het lunchtijd. Wij liepen vanaf Rotterdam Centraal naar Donner en kwamen onderweg genoeg eetgelegenheden tegen. We besloten te lunchen bij Bagels & Beans. En eh, dat was nogal een ervaring. Ik wilde het wachten al lang opgeven en naar de AH to go ernaast gaan, maar mijn zusje had meer geduld. Uiteindelijk, na minstens een kwartier wachten, bestelden we drinken en jawel, 20 minuten na de bestelling werd het ook geleverd. Op de bagel moesten we nóg langer wachten. Maar goed, het was vakantie en ik vergaapte me ondertussen aan alle stedelingen. En ik geef toe: de bagel was wél lekker.

Uren struinen door de boekhandel

Op naar Donner, want daar kwamen we voor. Er was me een grote boekhandel beloofd. En dat was precies wat het was. De eerste minuten was ik gewoon alleen maar om me heen aan het kijken om tot me door te laten dringen hoe groot het was. En nét toen ik een beetje bij was gekomen, ging het brandalarm. De boel werd ontruimd en we stonden een poosje buiten.

De brandweer kwam en liet ons weer binnen. Het grote genieten kon beginnen. Eerst langs de Engelse boeken, toen langs de Nederlandse boeken en vervolgens naar de ‘koopjes’ op de eerste verdieping en door naar de kinder- en jeugdboeken op de tweede verdieping, waar ik me overigens ook vergaapte aan de vele puzzels. Weer terug naar de eerste verdieping, want dat kleurboek was toch wel érg leuk en wilde ik hebben en toen weer naar beneden, want ja, daar wilde ik ook wat hebben en tóch weer naar boven, want daar moest ik toch ook nog wat hebben.

Na ruim twee uur struinen hielden we het voor gezien en gingen we naar de kassa. Ik haalde mijn bonnen tevoorschijn en hoefde uiteindelijk maar 49 cent te betalen. Dat voelt als gratis boekshoppen.

De boekenbuit

Weer even naar het station wandelen en daar stapte de dorpeling weer in een (volle) trein. Ja, ik maak wat mee op zo’n dag joh. Maar deze keer zat ik er wél met een tas vol boeken.
Thuis pakte ik de tas uit en genoot ik van de buit.

Om te beginnen kocht ik twee Nederlandse boeken. Er waren natuurlijk nog véél meer mooie Nederlandse boeken in de winkel, maar die stonden dan ook op Kobo Plus en ik weet van mezelf dat ik ze dan liever op de e-reader lees. Dus kocht ik twee Nederlandse boeken die (nog) niet op Kobo Plus te vinden waren.

Maar nu komt het: ik kocht ook twee Engelse boeken. Het leek me leuk om dat (weer) eens een kans te geven. Ik begon met het gele boek, want dat leek me ‘makkelijk genoeg’. Maar het andere boek wil ik al zó lang zó graag lezen. En ik wilde het ook in mijn kast hebben. Probleempje: de Nederlandse kaft vind ik minder mooi dan de Engelse. En dus nam ik ook daar de Engelse versie van mee. Hij staat in het Nederlands op Kobo Plus, dus misschien lees ik ‘m wel in het Nederlands, maar dan heb ik in elk geval de versie met de mooie kaft in mijn kast staan.

Tot slot kocht ik nog een kleurboek. Heerlijk vermaak voor tijdens (en na) de vakantie.

O, en ’s avonds dook ik maar eens snel met een boek op de bank, want er is nog zóveel moois te lezen. “Ik zou de hele vakantie wel kunnen lezen,” verzuchtte ik in de boekhandel tegen mijn zusje.