Eerder schreef ik al dat ik een leesdip had. Ik besloot mijn leerlingen in te zetten in de strijd daartegen. Want ja, ik liet die leesdip toe, maar ik begon het lezen te missen, dus werd het tijd voor actie.

Mijn leerlingen mogen mijn boek kiezen

Terwijl ik in mijn leesdip zat, zag ik op YouTube een video voorbijkomen van een lezende juf. Ze had haar kleuters laten kiezen welk boek ze zou moeten lezen. De kleuters hadden geen idee dat ze een boek voor de juf kozen.

Ik besloot dat ik dit ook zou gaan doen. Op maandag sta ik voor groep 6 en ik had voor de voorjaarsvakantie nog één maandag te gaan. Die maandag liet ik de kinderen mijn volgende boek uitkiezen. De deal: het boek moet in de voorjaarsvakantie uit. Zo niet, trakteer ik. Uiteraard waren ze vanwege die deal prima te porren voor het kiezen van een nieuw boek voor mij. Ze waren bovendien zo slim om te vragen welk boek het dikst was. Dat wist ik niet, maar ik vond het een slimme vraag.

De keuze is reuze

Ik heb een enorme boekenverlanglijst op Kobo en die zou ik zo in de klas kunnen laten zien, maar ik besloot het anders te doen. Ik koos vier boeken uit en zette die in een PowerPoint. De boeken kwamen uit vier verschillende genres:
– Heldere vlam – Heather Kaufman – Bijbelse roman
– Het Berlijnse meisje – Mandy Robotham – historische roman
– Iedereen liegt – Camilla Grebe – thriller
– Sorry dat ik je wakker bel – Marlies Koers – non-fictie

Ik legde de kinderen uit dat ik een leesdip had, dat ik het lezen miste en dat ze mochten kiezen uit vier boeken. Ik zei erbij: “Als er op twee boeken evenveel kinderen stemmen, moet ik er twee lezen.” Uiteraard wilden ze toen afspraken maken over hoe ze zouden stemmen, maar die tijd gunde ik ze niet;).

Uiteindelijk koos de helft van de klas voor het boek ‘Het Berlijnse meisje’ van Mandy Robotham.

De kop eraf

Die middag stond er lezen op het programma. Ik heb de gewoonte om tijdens dat kwartiertje zelf ook te lezen. De kinderen vinden dat leuk, maar deze maandag vonden ze het ineens niet leuk. Want ja, de deal was dat ik zou trakteren als ik het boek na de voorjaarsvakantie niet uit zou hebben. Dus de kinderen werkten niet bepaald stimulerend. Maar voor mezelf had ik uiteraard een stok achter de deur, want trakteren? Dat ging me niet gebeuren!

En… het was ook niet nodig. Het boek dat de kinderen voor me hadden gekozen, bleek namelijk een zeer boeiend boek te zijn. Ik las na dat eerste kwartiertje in de klas even een paar dagen helemaal niet, maar zodra het voorjaarsvakantie werd, kreeg het boek mijn aandacht. En ik las het op tijd uit. Jammer voor mijn leerlingen, maar heerlijke leesuurtjes voor mij.