De eerste dagen klusvakantie zitten erop. Het waren dagen van heel veel schuren en heel veel verf op de kwasten en de rollers. Maar ook: langzaam zien dat het van een bouwplaats weer een huis gaat worden.

Girlpower met een beetje mannelijke hulp

Er zit al een heleboel girlpower in dit huis. Zelf heb ik veel gedaan en ook mijn moeder bracht er al heel wat klusuurtjes door. Ook deze week was mijn moeder iedere dag present. We deden dingen die we al eerder deden, zoals de voordeur verven. Maar ja, als de stukadoor met het tape de verflaag eraf weet te trekken, zal het toch echt opnieuw moeten…
Af en toe komt er een broer langs, dus er zit wat mannelijke hulp bij de girlpower. Afgelopen dinsdag kwam er ook een broer. En met wat hij deed, veranderde hij het huis gelijk van een bouwplaats in een huis!

Het schilderwerk van kozijnen en dat soort dingen is nu bijna klaar. Volgende week kan ik aan de muren en de plafonds beginnen. Dan ga je pas echt zien dat je wat doet.

O, enne… ik heb er een enorme hekel aan dat met verven alles twee keer moet. Maar ik ontdekte toch één klein voordeeltje: toen ik woensdag vergat foto’s te maken, kon ik gewoon de foto’s van dinsdag ‘recyclen’. Ik heb trouwens zo’n beetje een hekel aan alles wat met verven te maken heeft: schuren, schoonmaken, alles tig keer moeten doen, kwasten schoonmaken, enz. Dus je snapt: ik verheug me enorm op het moment dat ik kan gaan behangen.